Het Is Mijn Passie

Peter van den Berg (Autobedrijf Westland/ Profile Tyrecenter):

’Alles draait om auto’s, het is mijn passie!’

In het leven van Peter van den Berg draait alles om auto's. Van kinds af aan hielp hij zijn vader in het autobedrijf, dat hij later met zijn broer Arjo voortzette. In zijn vrije tijd stapt Peter graag in zijn oude Daf, om met deze klassieke wagen rally's te rijden.

door Sandra Vlielander

Peter van den Berg werd aan het eind van de Tweede Wereldoorlog geboren in een ondernemersnest. "Niet het meest geschikte moment, om in die periode geboren te worden", is Peter er kort over. "Mijn vader richtte in 1955 zijn autobedrijf in Wateringen op, waar in eerste instantie alleen auto's verhuurd werden. Later werd dat de verkoop van auto's. In die tijd had je trouwens nog geen showroom met occasions, want mensen 'begonnen' pas aan hun eerste auto. Mijn vader ging dus het hele land door, op zoek naar die auto die aan de wensen van zijn klant voldeed. Ja, het was vanzelfsprekend dat ik ook in de auto's ging."

Broer
Peter volgde een technische opleiding in de autobranche en leerde bij Garage Van Tol in Poeldijk de nodige praktijklessen. "Daarna kwam ik weer 'thuis' en heb ik samen met mijn 11 jaar oudere broer Arjo en vader Piet het bedrijf uitgebouwd', vertelt Peter verder. "We hadden wind mee omdat Nederland in een mobiliteitsgroei zat. Uiteindelijk hebben we ook een schadeherstelbedrijf opgericht, dat was Arjo's afdeling, en een technische reparatie-afdeling, waar ik de regie over had. 27 Jaar hebben we samen gewerkt, mijn vader deed ondertussen een stapje terug. Toen besloot mijn broer ermee te stoppen, ook omdat zijn kinderen niet de ambitie hadden bij het bedrijf te komen. Voor mij was dat een moeilijk moment, omdat ik mijn klankbord en zakenpartner kwijt raakte." 

Zichtlocatie
Het autobedrijf stond midden in een woonwijk in Wateringen en dat was ook de reden dat het schadeherstelbedrijf op een gegeven moment moest sluiten. "Vanwege milieuregelgeving, mochten we in de bebouwde kom bijvoorbeeld niet spuiten", geeft Peter aan. "We zijn in 1994 verhuisd naar deze locatie aan de Willem III straat in Wateringen. Samen met Bram, onze monteur, en Coby, die de administratie voor haar rekening neemt, wilden we het bedrijf runnen: kleinschalig, met drie personen. Maar ineens zaten we op een zichtlocatie en kwamen de klanten vanzelf binnenlopen. Nee, van mijn plan om het rustig aan te doen en misschien de werkzaamheden af te bouwen kwam dus niks terecht. Nu lopen we hier met 10 medewerkers. Niet volgens planning, maar ik ben natuurlijk ook ondernemer genoeg om geen nee te zeggen tegen succes. Het is fijn als het druk is op de zaak. En nu ik er nog plezier in heb, waarom ook niet?"

Bovag
"Van thuis heb ik meegekregen dat je naast hard werken ook iets voor de maatschappij terug moet doen", vertelt Peter. "Mijn broer was voorzitter van voetbalvereniging KMD, ik maakte mij hard voor onze vakorganisatie Bovag. Op een gegeven moment werd ik gevraagd om ook in het landelijk bestuur zitting te nemen, onder het mom 'het kost je maar 1 dag in de maand'. Nou, dat werd natuurlijk steeds meer, ook omdat ik in allerlei commissies gevraagd werd. Ik heb er heel veel tijd en energie ingestopt, maar je krijgt er ook iets voor terug. Doordat ik veel met andere auto-ondernemers samenwerkte, had ik een brede blik op de markt en een groot netwerk opgebouwd om ideeën te sparren. En door de lobby met de overheid, ben ik goed op de hoogte van de regelgeving en de eisen die Bovag stelt." 
"Wat voor mij belangrijk was en nog is, is de kwaliteit en integriteit van de sector. De verhalen van kilometertellers die teruggedraaid zijn, kent iedereen wel. Daarom hebben we de Nationale Autopas opgezet, een online databank met alle kilometerstanden. Bij iedere keuring of reparatie voeren de monteurs daar de kilometerstand van de auto in, zodat je later bij aankoop kunt controleren of de stand op de teller nog klopt. Met dit soort oplossingen proberen we de autosector gezond en betrouwbaar te maken." 

Daf
Zijn werk bestaat dus uit auto's, de nevenfuncties van Peter gaan ook over auto's en ook zijn grootste hobby heeft te maken met auto's. "Ja, saai eigenlijk, he", lacht Peter. "Voor mijn liefhebberij mag ik graag met klassieke auto's rijden. Ik heb een oude Pontiac uit 1938 en een Daf 66 coupé uit '74. Die Daf is mijn lievelingsauto, daar mag ik ook graag rally's meerijden, daar is hij op aangepast. Een Daf is eigenlijk een nietige auto, met een kleine motor en zit zo eenvoudig in elkaar, dat het makkelijk te repareren is bij een defect. Vier jaar geleden deed ik met een grote rally mee, van Amsterdam naar Beijing. In 28 dagen rijden via de Zijderoute, langs de mooiste plekjes. Maar er was geen tijd om daarbij stil te staan: we moesten zo snel mogelijk naar Beijing. Nee, dat begreep niet iedereen die we onderweg tegen kwamen. Vorig jaar heb ik een deel van de route opnieuw gedaan, maar dan in een rustig tempo, zodat we alle mooie dingen konden bekijken." 

Verlanglijstje
Gelukkig houdt Peter's vrouw ook wel van oude auto's. "Ja, ze mag ook graag meerijden in klassieke, mooie auto's", glimlacht Peter. "Onze kinderen zijn toevallig ook in de autowereld terechtgekomen. Onze dochter Kim woont en werkt in New Orleans en doet marketing- en communicatie voor een Amerikaanse auto-organisatie. Carlo, onze zoon, is sinds een aantal jaren bij ons autobedrijf werkzaam. Na de handelsschool werd hij autoverkoper bij andere bedrijven. Nou ja, als hij dan toch in de auto's ging, waarom dan niet bij mij in de zaak? Ja, ook onze kinderen zijn gek van auto's, maar we hebben ze daar nooit in gepusht." 
Toch blijkt er in het leven van Peter nog een grote passie te bestaan, naast de auto's. "Ik wil zoveel mogelijk van de wereld zien", verklaart hij. Tijdens de grote rally's die Peter eens per jaar rijdt, doorkruist hij vele landen en ziet hij veel moois voorbijschieten vanachter het stuur. "Zuid-Amerika staat nog op mijn verlanglijstje, daar ben ik nog nooit geweest. Ik zou heel graag van Vuurland, het zuidelijkste puntje van Chili, naar Mexico willen rijden. Met een auto ja", lacht hij. "Geen luxe reis, maar ook niet te primitief. Gewoon op mijn gemak Zuid-Amerika verkennen. Dat is nog een droom."